Από την αρχή του κειμένου καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για ένα έργο που ήταν προορισμένονα παρασταθεί.Έτσι εντοπίζουμε τους τρόπους με τους οποίους τα πρόσωπα συστήνονται στους θεατές,τα στοιχεία σκηνογραφίας και ενδυματολογίας (σκηνοθετικοί δείκτες) και τους τρόπους απόδοσης του λόγου από τους υποκριτές.
Προσδιορίζουμε τη μορφή και τη λειτουργία του προλόγου.Μορφή,που στηρίζεται στη αντίθεση μονόλογος (αυτοπαρουσίαση της Ελένης) vs διάλογος(Τεύκρου-Ελένης) και λειτουργία, που εξυπηρετεί την εξέλιξη της δράσης, την εξέλιξη του ήρωα(η τραγική θέση της Ελένης) και τη συμμετοχή του θεατή\αναγνώστη.
Αντιλαμβανόμαστε ότι ο Ευριπίδης αξιοποιεί μια διαφορετική εκδοχή του μύθου της Ελένης παρουσιάζοντας ουσιαστικά μια "καινή" Ελένη.
Επισημαίνουμε την αντίθεση είναι vs φαίνεσθαι και την τραγική ειρωνεία παυ συνδέεται με την προηγούμενη αντίθεση.
Βλέπουμε πώς ο ποιητής προβάλλει το θέμα του πολέμου καθώς παρουσιάζει την αντιηρωική και αντιεπική του διάσταση.Μιλά για τις απώλειες και τη ματαιότητα του πολέμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου