Η Ελένη ταξιδεύει στο χρόνο

ΟΜΗΡΟΣ

                              Η Ωραία Ελένη του Ομήρου

ΣΤΗΣΙΧΟΡΟΣ

        

 Η Ελένη του Στησίχορου στο ποίημά του "Παλινωδία"

 

Η  "καινή" Ελένη του Ευριπίδη

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ



Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ

                            Η  Ελένη του Γ. Σεφέρη
Ήμουν κι εγώ στον πόλεμο τοξότης
το ριζικό μου ενός ανθρώπου που ξαστόχησε.
Αηδόνη ποιητάρη,
σαν μια τέτοια νύχτα στ'ακροθαλάσσι του Πρωτέα
σ'άκουσαν οι σκλάβες Σπαρτιάτισσες κι έσυραν το θρήνο,
κι ανάμεσό τους-ποιος θα το έλεγε -η Ελένη!
Αυτή που κυνηγούσαμε χρόνια στο Σκάμαντρο.
Ήταν εκεί, στα χείλη της ερήμου,την άγγιξα, μου μίλησε:
<<Δεν είναι αλήθεια, δεν είναι αλήθεια>>φώναξε.
<<Δεν μπήκα στο γαλαζόπλωρο καράβι>>.
<<Ποτέ δεν πάτησα την αντρειωμένη Τροία>>.
[....]
ήταν εκεί,στην όχθη ενός Δέλτα.
        Και στην Τροία;
Τίποτε στην Τροία- ένα είδωλο.
Έτσι το θέλαν οι θεοί.
Κι ο Πάρης, μ`έναν ίσκιο πλάγιαζε σα να ήταν πλάσμα
       ατόφιο.
κι εμείς σφαζόμασταν για την Ελένη δέκα χρόνια.

Μεγάλος πόνος είχε πέσει στην Ελλάδα.
Τόσα κορμιά ριγμένα
στα σαγόνια της θάλασσας στα σαγόνια της γης.
τόσες ψυχές
δοσμένες στις μυλόπετρες,σαν το σιτάρι.
Κι οι ποταμοί φουσκώνουν μες στη λάσπη το αίμα
για ένα λινό κυμάτισμα για μια νεφέλη
μιας πεταλούδας τίναγμα το πούπουλο ενός κύκνου
για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη.